Boşanma Davası Kusur

T.C.
YARGITAY
2. Hukuk Dairesi

E:2003/3110
K:2003/4268
T:26.03.2003

TaraFlar araşındaki dayanın yaPılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR : 4722 sayılı kanunun 1.maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yersidir.
2-a )Medeni Kanunun 143/1. maddesi ( 4721 S. TMK. 174 ) mevcut ve hatta muntazar ( beklenen ) bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kabahatsiz karı veya kocanın, kabahatli olan taraftan maddi tazminat isteyebileceğini, 152. maddeside ( 4721 S. TMK. 186 ), evin seçimi, karı ve çocukların uygun biçimde gecindirilmesinin kocaya ait oldugunu öngormüştur. Toplanan delıllerden bosanmaya sebep olan olaylarda kadının hicbir kusurunun olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu kadın, en az eşinin desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile hakkaniyet ilkesi ( MK.Md,4 ) dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru gorülmemiştir.
b )Boşanmaya neden olan olaylarda davalı tam kusurludur. Boşanma ile birlikte herhangi bir malı ve geliri bulunmayan davacının yoksulluğa dusecegı de anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı yararına uygun bir yoksulluk nafakası verilmesi gerekirken isteğin tamamen reddi doğru değildir.
SONUÇ : Temyize konu kararın 2/a-b bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentteki nedenlerle ONAMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, temyiz peşin harcını yatıran davacıya geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.