Boşanma Davasında Mallara Tedbir

T.C.
YARGITAY
2. Hukuk Dairesi

E:2003/15913
K:2004/1430
T:11.02.2004

Taraflar araşındaKi davanın yaPılan muhakemesi sönunda mahalli mahkemece verilen hükmün nafaka, tazminat, çeyiz eşyası ve vekalet ücreti yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR : 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine gücleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmistir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi ( MK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dıkkate alınmaması dogru gorulmemiştir.
3-Davacı kadın dava dilekçesinde boşanma ile birlikte çeyiz eşyalarını da talep edip başvurma harcını yatırmıştır. Çeyiz eşyaları ile ilgili istek boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nisbi harca tabidir. Bu yon nazara alınmadan ve talep edilen eşyaların değeri açıklattırılıp peşin nisbi harç tamamlattırılmadan ( Harçlar Kanunu md. 30 – 32 ) yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru olmamıştır.
4- 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kurulus ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından ( MK. md. 118-494 ) kaynaklanan bütun davaların Aile Mahkemesinde bakılacagını, gecici 1. maddesı de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Karar bozulmakla sonuçlanmamış hale gelmiştir. Bu açıklama karşısında işin görev yönünün de düşünülmesi zorunludur.
SONUÇ : Temyize konu kararın 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün temyiz edilen diğer bölümlerinin ise 1. bentteki nedenlerle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 375.000.000 lira vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın kocaya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcını yatıran kadına geri verilmesine, 11.02.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.