Boşanma Evi Terk

T.C.
YARGITAY
2. Hukuk Dairesi

E:2004/133
K:2004/1146
T:29.01.2004

TaraFlar arasındaKi davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemeçe verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR : 1-Terk nedeni ile acılan boşanma davasında davalının terkte haklılığını değil, eve dönmemekte haklı olduğunu kanıtlaması gerekir. Davacı koca ilk açtığı boşanma davasından 17.07.2001 tarihinde feragat etmiş ve bu tarihten dokuz ay geçtikten sonra 1.4.2002 tarihinde davalıya ihtar gondermiştir. Kovulma hadisesinin etkisi geçtikten ve ilk açılan davanın red edilmesinden itibaren uzun bir süre geçtikten sonra davacının usulüne uygun şekilde ıhtarına uymayan davalı kadın eve donmemekte haklılıgını kanıtlayamamıştır. Gercekleşen bu durum karsısında Turk Medeni Kanununun 164. maddesi uyarınca açılan davanın kabulü gerekirken yazılı gerekçelerle red edilmesi doğru değildir.
2-4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kurulus ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından ( MK. md. 118-494 ) kaynaklanan bütun davaların Aile Mahkemesinde bakılacagını, geçici 1. maddesı de; sonuclanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Karar bozulmakla sonuçlanmamış hale gelmiştir. Bu açıklama karşısında işin görev yönünün de düşünülmesi zorunludur.
SONUÇ : Temyize konu kararın 1. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 29.01.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.