Boşanma Tarafların Birlikte Yaşaması

T.C.
YARGITAY
2. Hukuk Dairesi

E:2003/11443
K:2003/12452
T:30.09.2003

BOŞANMA
KARARIN TARAFLARA TEBLİĞ EDİLMEMESİ
TARAFLARIN BİRLİKTE YAŞAMALARI

Boşanma kararının taraflara tebliğ edilmemiş olması ve karardan sonra tarafların birlikte yaşamaları, bu birliktelikten ikiz çocuklarının olması, tarafların bir süre zarfında evlilik birliğini sürdürmeleri karşısında hakim önündeki boşanma beyanlarının serbest bir irade ürünü olduğundan söz edilemeyeceği gibi geçmiş hadiselerinde karşılıklı olarak affedilmiş sayılacağından bu durum karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekir.

743 s. M K. m. 134/3

Taraflar arasindaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen huküm temyiz edilmekle evrak okunup geregi görüşülüp düşünüldü: 4722 sayılı Kanunun 1. maddesi hükmü de dikkate alındığında olaya 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi hükümlerinin uygulanması gerekir.
1- Tarafların Türk Kanunu Medenisinin 134/3. maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiştir. Ancak; mahkeme kararı 2 yılı aşkın süre davacı tarafından tebliğe cıkarılmamış ve tarafların boşanma kararından sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri ve bu birliktelikten ikiz çocuklarının olduğu temyiz dilekcesine eklenen nüfus kaydından anlaşılmıştır. Tarafların bu süre zarfında evlilik birliğini sürdürmeleri karşısında hakim önündeki boşanma beyanlarının serbest bir irade ürünu oldugundan soz edilemeyecegi gibi, bosanma kararından sonra birlıkte yaşamaları karşısında geçmiş hadiselerin de karşılıklı olarak affedilmiş sanılması gerekmektedir. Gercekleşen bu durum karşısında davanın reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması yonüne gidilmiştir.
2- 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kurulus ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından (MK. md. 118-494) kaynaklanan bütun davaların Aile Mahkemesınde bakılacağını, geçici 1. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Karar bozulmakla sonuçlanmamış hale gelmiştir. Bu açıklama karşısında işin görev yönünden de düşünülmesi zorunludur.
Sonuç: Temyize konu kararın 1. bentteki nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 30.9.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.